Veel verzekeraars hebben het afgelopen decennium grootschalige transformatieprogramma’s uitgevoerd, zoals het vervangen van kernsystemen, cloudmigraties en meerjarige digitale initiatieven. Deze inspanningen leveren vaak belangrijke en noodzakelijke verbeteringen op, maar vereisen ook aanzienlijke investeringen, lange doorlooptijden en stabilisatieperiodes nadat ze zijn afgerond.
Het wordt echter steeds duidelijker dat dit model alleen niet langer voldoende is, omdat bedrijfsbehoeften, regelgeving en technologie zich tussen transformatiecycli voortdurend blijven ontwikkelen.
De uitdaging voor verzekeraars is daarom niet langer of ze het volgende transformatieprogramma kunnen voltooien, maar of hun omgevingen continue, incrementele verandering kunnen ondersteunen zonder verstoring of onaanvaardbare risico’s te veroorzaken.
De beperkingen van eenmalige transformaties
Grootschalige transformatieprogramma’s zijn doorgaans ontworpen om binnen een vastgestelde periode een specifiek resultaat te realiseren. Ze vereisen aanzienlijke middelen, brengen grote veranderingen in systemen en processen met zich mee en worden vaak gevolgd door langere stabilisatieperiodes om risico’s te beperken.
Omdat systemen sterk met elkaar verbonden en moeilijk aan te passen blijven, vertrouwen verzekeraars op grootschalige transformatieprogramma’s om deliveryrisico’s te beheersen. Het bundelen van updates in incidentele momenten wordt gezien als de veiligste manier om complexiteit te beheersen. Het tempo van externe veranderingen sluit echter niet langer aan op deze aanpak.
Wanneer transformatie plaatsvindt in grote, weinig frequente cycli, ontstaan lange periodes tussen betekenisvolle updates. In deze periodes stapelen wijzigingen in regelgeving zich op, groeit de technische schuld en veranderen de bedrijfsbehoeften. Tegen de tijd dat het volgende programma begint, is de scope groter en de complexiteit toegenomen. Elke volgende transformatie wordt daardoor groter, risicovoller en ingrijpender dan de vorige.
Hierdoor besteden verzekeraars steeds meer inspanning aan het inhalen van achterstanden in plaats van vooruitgang te boeken.
Van incidentele verandering naar een continue capaciteit
Toonaangevende verzekeraars beginnen dit model te heroverwegen. In plaats van transformatie te behandelen als een reeks grote gebeurtenissen, richten ze zich op de vraag of hun omgevingen continue, incrementele verandering kunnen ondersteunen.
In de praktijk betekent dit dat systemen en deliveryprocessen zo worden ontworpen dat updates regelmatig kunnen worden geïntroduceerd, veilig kunnen worden getest en kunnen worden geïmplementeerd zonder grootschalige verstoring te veroorzaken. Governance, tests en beveiligingscontroles worden geïntegreerd in de dagelijkse delivery in plaats van uitsluitend tijdens grote programma’s te worden toegepast. Verandering wordt onderdeel van de normale bedrijfsvoering in plaats van een uitzondering die een speciale aanpak vereist.
Dit neemt de noodzaak van grote initiatieven niet volledig weg, maar vermindert de afhankelijkheid ervan. Wanneer systemen zijn ontworpen om mee te evolueren, worden grootschalige transformaties minder ingrijpend omdat een groot deel van de benodigde basis al aanwezig is.
Waarom infrastructuurontwerp de snelheid van delivery bepaalt
Het vermogen om continue verandering te ondersteunen hangt nauw samen met het ontwerp van de infrastructuur. In veel verzekeringsomgevingen maken onderling verbonden systemen en gefragmenteerde integratiepatronen het moeilijk om veranderingen te isoleren. Aanpassingen op één gebied kunnen elders onverwachte gevolgen hebben, waardoor uitgebreide tests en coördinatie nodig zijn om risico’s te beheersen.
In dergelijke omgevingen vergen zelfs relatief kleine updates aanzienlijke inspanningen. Deliveryteams besteden meer tijd aan het begrijpen van afhankelijkheden, het beheren van goedkeuringen en het valideren van resultaten dan aan het implementeren van nieuwe functionaliteit. Na verloop van tijd vertraagt dit de delivery en neemt de terughoudendheid rond veranderingen toe.
Omgevingen die daarentegen zijn ontworpen met modulaire componenten en consistente integratielagen maken veranderingen eenvoudiger te beheren. Updates kunnen in kleinere stappen worden geïntroduceerd, effectiever worden getest en indien nodig worden teruggedraaid. Het risico wordt verminderd doordat veranderingen veiliger kunnen worden doorgevoerd.
Dit verschil heeft rechtstreeks invloed op hoe vaak verzekeraars hun producten, processen en systemen kunnen aanpassen. Het ontwerp van de infrastructuur wordt daarmee bepalend voor de vraag of een verandering routinematig of ingrijpend is.
Het vermogen ontwikkelen om veilig te veranderen
Het ondersteunen van continue verandering vereist bewuste keuzes:
- Architecturen moeten worden vereenvoudigd, zodat systemen gemakkelijker te begrijpen en aan te passen zijn.
- Integratie moet worden gestandaardiseerd, zodat data en services kunnen worden hergebruikt in plaats van opnieuw opgebouwd.
- Governance moet zo worden ingericht dat frequente updates mogelijk zijn zonder de risico’s te vergroten.
Na verloop van tijd veranderen deze keuzes de deliveryresultaten: releasecycli worden korter, implementaties worden voorspelbaarder en teams kunnen reageren op nieuwe vereisten zonder telkens grote programma’s opnieuw te moeten starten. Deze signalen laten zien of een omgeving in staat is verandering als een permanente operationele realiteit te ondersteunen.
Kleinere, gecontroleerde veranderingen verminderen bovendien het risico. Hierdoor kunnen updates vaker worden uitgevoerd, wat op zijn beurt voorkomt dat technische schuld zich opstapelt.
De basis leggen voor duurzame transformatie
Naarmate de verzekeringsmarkt evolueert, wordt duurzaam aanpassingsvermogen essentieel om succesvol te blijven. Verzekeraars die gecontroleerde updates van producten, processen en systemen kunnen doorvoeren, zijn beter in staat om veranderingen in regelgeving op te vangen, in te spelen op veranderende klantverwachtingen en nieuwe mogelijkheden te integreren.
Dit vereist een verschuiving van de focus naar het bouwen van omgevingen waarin verandering een normaal onderdeel van de bedrijfsvoering is.
Deze verschuiving vermindert de afhankelijkheid van weinig frequente programma’s met een hoog risico. Verzekeraars krijgen meer controle over hoe en wanneer veranderingen worden doorgevoerd en transformatie wordt een duurzame capaciteit.
VOLGENDE STAP
Download het NTT DATA-ebook ‘Driving intelligent change in insurance’ en ontdek hoe verzekeraars hun kerninfrastructuur moderniseren om continue verandering met een laag risico mogelijk te maken.